Oktober, en niet september, luidt het najaar in. Met zijn klank van okerrood en okkernoten geeft hij een bronzen timbre aan de dag. Toevallig schijnt de zon. De associatie met goud en barnsteen is snel gemaakt. Ik hou van de herfst, tenminste van de droge dagen. September gloeit nog na van de zomer, zonder de verlammende hitte ervan. Het is frisjes 's morgens. Tijd voor ribfluweel en halfhoge laarsjes. Zelden is het licht zo helder, de hemel zo schoolschortenblauw.
In de herfst regent het natuurlijk ook en het blad valt en rot, maar die dagen vergeten we graag, evenals het spinrag dat, dik van mist, als spankabels tussen de bomen hangt. Liever denk ik aan de zilverdraadjes die gisteren op de warme zuiderwind boven de parkvijver dreven. De zon had er aardigheid in ze te doen glinsteren als engelenhaar.
Het is waar, we drijven naar december. In de tuin- en hobbywinkel liggen de kerstballen al klaar.
Eerst nog kastanjes rapen.
Herfst en wind, en de zon die nog een paar laatste warme dagen geeft. Een laatste terrasje, een eerste avond op de bank met een deken en kaarsen.
BeantwoordenVerwijderenSinterklaas heeft ook al mijn kast bevoorraad en elke week open ik vol verlangen even de curverboxen vol kerstversiering. Nog even.
:-) mooie antifoon
BeantwoordenVerwijderenIk krijg er waarempel zelf zin in!
BeantwoordenVerwijderenAls treurend lentekind, maar toch.