Nederlands in België

"Tot het door de Grote Van Dale behandelde terrein behoort ook het Nederlands in België, waarvan de Vlaamse provincies tot het Nederlandse taalgebied behoren. In die provincies voorkomende dialectwoorden worden op dezelfde manier behandeld als de Nederlandse, dat wil zeggen dat ze slechts worden opgenomen als ze niet zuiver plaatselijk zijn en/of via gebruik in schriftelijke bronnen in de standaardtaal aangetroffen zijn. Elementen die niet dialectisch zijn (zoals bastaardwoorden als contacteren en square 'plein', purismen als vereremerken en betoelagen, leenwoorden als syndiceren en gallicismen als wisselstuk en eindejaarsfeesten, waarvan het gebruik tot de standaardtaal in België beperkt is, hebben het label 'in Belg.' gekregen, dat in deze context 'alleen in het Nederlands in België aangetroffen' betekent.
(...)
Dat woorden het label 'in Belg.' hebben gekregen, betekent niet dat ze ook niet door dialectsprekers in de mond kunnen worden genomen. Omdat er evenwel een duidelijk verschil is tussen oorspronkelijke, meestal ook oude dialectwoorden en de door de dialectsprekers uit de standaardtaal overgenomen elementen, zijn alleen de eerste 'gewestelijk' genoemd."

uit Van Dale, groot woordenboek der Nederlandse taal,1992

Die Nederlanders toch. Door 'in België' te schrijven als 'in Belg.' sparen ze een spatie uit. Dat tikt lekker aan in een boek van drie vuistdikke delen, waarin vast wel een paar honderd keer een woord alleen in het Nederlands in België aangetroffen wordt. Straks kan het wellicht nog zuiniger. Dan staat er in de volgende druk gewoon 'Vlaams'. Of 'Vla.'