donderdag 16 september 2010

When East meets West

Op elk Facebookprofiel kun je vragen aantreffen waar je maar beter niet te lang over nadenkt. Ze zijn zo overgenomen uit de vriendenboekjes die nog niet zo lang geleden circuleerden op de speelplaats van elke basisschool.

Wat is je lievelingskleur? Roos!
Wat is je lievelingseten? Spageetie, Pietza.
Wat is je lievelingsdier? Poes, Paard, Dolfein.
Wat is je lievelingsmuziek? K3, Samson.
Wat wil je later worden? Juufrouw, Kapster.

In de virtuele, 'volwassen' versie heet het zo:

What music do you like?
What TV shows do you like?
What books do you like?
What movies do you like?

Wat muziek en boeken betreft, zou ik een poosje moeten wikken en wegen, lijstjes aanleggen en veel vergelijken en schrappen. Maar over de 'movie' ben ik zeker, zonder nuances en met geen spoor van twijfel:

(tromgeroffel)

'The remains of the day' is the best!

De film, met Anthony Hopkins en Emma Thompson in de hoofdrollen (Wie is je lievelingsacteur? Wie is je lievelingsactrice? Tweemaal raden en twee keer goed.) is op een boek gebaseerd. Uiteraard. Dat zijn haast alle goede films. Maar tot mijn verbazing en verrassing bleek dat boek van de hand van een Japanner.
Waarom schrijft iemand uit het land van de rijzende zon over het westen, de vesper, de avond dus?
Bij nader inzien niet zo vreemd. Kazuro Ishiguro werd dan wel in Nagasaki (Nagasaki!) geboren, opgroeien deed hij in het zeer Britse Guildford. Daardoor kan hij een stadsgenoot van Lewis Caroll worden genoemd. (Raak niet al te zeer onder de indruk van mijn kennis aan wetenswaardigheden - Wikipedia is het toverwoord.) Zo is de zoon van het oosten een stiefkind van het avondland geworden.
Ik zou het boek eens moeten lezen. Het kan bijna niet mooier zijn dan de film.
Wat is je lievelingsscène?
Die waarin Mr. Stevens zonder benzine valt tegen het einde van de dag. Stilte. De oude Rolls Royce staart met schrikachtig ronde ogen naar de aansluipende nacht. Het is l' heure bleue, het kantelpunt. In een pub waar Stevens hulp gaat vragen, kantelt ook zijn blik.

Wat is je lievelingsquote?
Miss Kenton: 'But still there are times when I think what a terrible mistake I have made with my life.'
Mr. Stevens: 'Yeah... Well, I'm sure we all have these thoughts... from time to time.'

Weer is het avond. Ze zitten samen op een pier. De lichten gaan aan. Mensen fluiten en juichen. Er klinkt applaus. Miss Kenton merkt op dat de mensen elke avond juichen bij het aanfloepen van het licht.
Mr. Stevens: 'I wonder why.'
Miss Kenton: 'They do say that for a great deal of people the evening's the best part of the day. The part they most look forward to.'
Mr. Stevens: 'Is that so?'

Is it? Is it?








6 opmerkingen:

  1. Prachtige film.
    De vraagjes op Facebook zijn inderdaad praktisch niet verschillend van die in de vriendenboekjes vroeger. Wat willen we toch graag gekend zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat meen je niet! Die staat ook in mijn top 10!
    (En Anthony Hopkins met stip op nummer een) Jan had hem (The Remains) nog nooit gezien, dus heb ik hem vorige week nog eens bovengehaald e, hebben we samen nog wat nagefilosofeerd zoals dat heet. Prachtig. Tranen met tuiten. En geen 'happy' end, want die haat ik. Zet die maar op je profiel!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb die ooit gezien, jaren geleden, en ik vond het een goeie film, maar hij staat niet in mijn lijstje met favorieten. Ik weet niet wat mijn lievelingsfilm is, denk dat ik er geen heb.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik heb ook geen favoriet boek en geen favoriete muziek (wel aangrijpende stukjes waarvan ik altijd vergeet wie ze heeft gecomponeerd en wat de naam is) maar die ene film is dus de uizondering.
    @Cléo: Hou je niet van Emma Thompson? Grote klasse. Kijk maar naar haar bijrolletje in 'Doubt' (moet je zeker nu gezien hebben!) naast die andere grande dame: Helen Mirror.
    Maar 'Doubt' is niet mijn favoriet (hoewel goede film) en evenmin 'The Illusionist', die wegloopt met de titel van 'meest verrassende plot'.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh maar ik hou veel van Emma Thomson (in 'Sense and Sensibility' 1996, waarin ik haar voor het eerst zag) maar ik hou nog veel meer van Anthony Hopkins! Doubt vonden mijn ouders ook steengoed, maar heb ik zelf nog steeds niet bekeken :s Gauw eens. 'The Illusionist' was visueel heel mooi, maar het einde had ik ook iets te snel door. Sneller dan dat van 'The Village' : )

    BeantwoordenVerwijderen